II международный фестиваль по стрельбе из традиционного лука "Рубеж-2006"
Третий международный фестиваль по стрельбе из традиционного лука "Рубеж-2006" состоится 3-4 июня сего года близ города Минск.
Желающим принять участие подавать заявки в произвольной форме до 20 мая по адресу: knight.by@mail.ru.
Взнос с участника за два дня состязаний составляет 5 у.е., или 11000 беларуских рублей. Наличие деревянного или композитного лука без прицельной планки с соответствующим комплектом стрел, а также историчной одежды и обуви обязательно.
Доставка от ЖД станции и обратно, питание на два дня, средневековый пир под живую музыку в исполнении группы "Тестамент", призы и сувениры, общение с единомышленниками, а также радушие устроителей ВИК "Княжы Гуф" гарантированы.
4 мая ў клубе "Реактор" адбудзецца "Дударскі фэст" (фестиваль волынки). У праграме выступ лепшых і новых беларускіх дудароў: Тодара Кашкурэвіча, гуртоў "Стары Ольса", "Літвін троль", "Келіх кола", "Вайдэлот", "Ліцьвінскі хмель" і шмат іншых. У праграме таксама сярэднявечныя танцы, конкурсы і шмат іншага. Пачатак 18:00. Кошт 8000 (танцпляц), 12 000 (столік+кампакт-дыск ў падарунак). Даведкі па тэл. 6490888, 7662425
У Беларусі імкліва набірае вагу рух па адраджэнню аднаго з самых старажытных і містычных беларускіх інструментаў - дуды (волынки). Цікавасць да дуды кола майстроў і музыкаў ініцыявала правядзенне ў 1992 і 1993 гадах І і ІІ міжнародных "Балтыцкіх дударскіх фэстаў". Канцэрты і мерапрыемствы дударскіх фэстаў выклікалі рэзананс сярод шырокага кола этнографаў, фалькларыстаў, гісторыкаў і шматлікіх аматараў. Ініцыятарамі і арганізатарамі І і ІІ дударскіх фэстаў былі Цэнтр этнакасмалогіі "Крыўя", фірма "Ваўкалака" і Фонд развіцця традыцыйнай этнічнай культуры.Прайшло 13 гадоў пасля апошняга дударскага фэста. За гэты час вырасла новая генерацыя майстроў і музыкантаў.
Стыхійна ў парках Мінска адбываюцца сустрэчы дудароў (волынщиков), дзе гучаць адначасова 4-5 беларускіх дудаў і праходзяць імправізаваныя конкурсы-спаборніцтвы.Прыйшоў час адрадзіць дударскія фэсты - штогод ладзіць вялікую сустрэчу музыкаў і аматараў дуды (волынки). Абмен вопытам музыкантаў, спатканні майстроў і даследчыкаў фальклора, дэманстрацыя інструментаў і манераў грання, нязмушаная атмасфера клуба і магчымасць параўнаць інструменты розных краінаў - усё гэта дазволіць аднавіць ідэі дударскіх фэстаў. Удзел у фэсце дудаў розных краін дазволіць асэнсаваць месца традыцыйнай беларускай дударскай культуры, адметнасць беларускай дударскай традыцыі ў агульнаеўрапейскім кантэксце і балтыйскім культурным рэгіёне.
4 мая ў клубе "Рэактар" адбудзецца новае спатканне беларускіх дудароў. Гэта працяг справы дударскага адраджэння і спроба вярнуць Дударскія фэсты ў беларускае грамадства. 4 мая 2006 г., пасля 13 гадовага перапынку, адбудзецца фэст, які ставіць на мэце ў далейшай перспектыве адрадзіць канцэпцыю "Балтыцкіх" (балтыйскіх) дударскіх фэстаў, якія падкрэслівалі многія ідэнтычныя рысы беларускай, літоўскай і латышскай традыцыйных інструментальных культур.
Беларускія, галісійскія, шатландскія і латышскія дуды (волынки). Лепшыя і новыя беларускія дудары (волынщики) і гурты - Тодар Кашкурэвіч, "Стары Ольса", "Літвін троль", "Келіх кола", "Вайдэлот", "Ліцьвінскі хмель" і шмат інш. Фестываль падзелены на тры часткі: Неа-фольк, Беларуская Традыцыя і Медыеваль. Адпаведна гэтаму падзелены і ўдзельнікі, якія прадставяць слухачам тры розныя погляды на дударскую музыку. Пры ўсіх магчымых трактоўках, прыярытэтным з'яўляецца для фестываля дударская музычная традыцыя Беларусі і краін Балтыі.
Па падрабязную інфармацыю звяртацца: 649 08 88, 7662425
Назва альбома "Гераiчны эпас. Спевы рыцараў і шляхты Вялікай Літвы".
Прэзентацыя новага альбома, складзенага паводле невядомых твораў гераічнай тэматыкі ВКЛ. Гэта плён паўтарагадовай навуковай і творчай працы ўдзельнікаў гурта і навуковых кансультантаў. Абсалютна ўсе песні прысвечаны славутым героям і пераможным бітвам літвінаў-беларусаў XV-XVII стст.
"Гераічны эпас" — восьмы альбом гурта "Стары Ольса". Гэта першы выключна песенны альбом гурта. Сюды ўвайшлі творы гераічнай тэматыкі часоў Вялікага Княства Літоўскага. Тут сабраны толькі арыгінальныя старадаўнія мелодыі і спяваюцца толькі арыгінальныя старадаўнія песні.
Усе без выключэння прэзентаваныя песні грунтуюцца на гістарычных крыніцах — пісьмовых творах 14-17 стст. і нотных матэрыялах 16-19 стст. Падрабязная інфармацыя — у дадатку “Тэксты песняў і каментары”. Усе аранжыроўкі, музычныя адаптацыі гістарычных тэкстаў, трактаванне старадаўняй і народнай музыкі выкананы гуртом “Стары Ольса”.
“Гераічны эпас” — плён паўтарагадовай навуковай і творчай працы ўдзельнікаў гурта і навуковых кансультантаў. Усе песні прысвечаны славутым героям і пераможным бітвам літвінаў-беларусаў 13-17 стст. У альбом увайшлі народныя песні, духоўныя творы, а таксама песні на тэксты такіх славутых паэтаў і рыцараў ВКЛ як Мацей Стрыйкоўскі (1547 — 1593), Ян Козак (16 ст.), Саламон Рысінскі (17 ст.), Андрэй Рымша (16 ст.). Тэксты пакладзены на музыку ВКЛ з “Астрамечаўскага рукапіса”(“Полацкі сшытак”, 16-17 ст.), з нотнага зборніка “Piesni Chwal Boskich” Яна Зарэмбы 1558 г. і на народныя мелодыі. Для кожнай песні падабраны адпаведны па часе набор інструментаў: дуды, жалейкі, лютні, гуслі, ліра, дудка, барабаны.
На думку некаторых даследчыкаў, народная балада “Падымалісь чорны хмары” магла быць створана ў 13 ст. падчас мангола-татарскага нашэсця.
“Песнь о велебной девици панне Марии” (Багародзіца), духоўны гімн. Словы і музыка невядомага аўтара 13-15 стст. Словы беларускага варыянта запісаны ў Статуце ВКЛ 1529 г.. Першыя апісанні песні адносяцца да Грунвальда — на пачатку бітвы ўсё войска Літоўскае і Польскае заспявала “Багародзіцу”, а потым патрасаючы дзідамі рушыла ў бітву (Хроніка Яна Длугаша).
“Грунвальдская бітва” — словы Мацея Стрыйкоўскага (1582), музыка народная. У Хроніцы М.Стрыйкоўскага назва гучыць так: “Пра слаўную вайну і слаўную бітву Ягайлы і Вітаўта з прускімі крыжакамі і князямі Нямецкага рэйху ў 1410 годзе.”
Панегірычны твор 1430 г. “Пахвала Вітаўту”. Словы ананімнага аўтара, тэкст паводле летапісу Рачынскага (“Полное собрание русских летописей”, Т. 35), музыка народная. У творы ўслаўляецца князь Вітаўт як мудры, усемагутны, з вялікім міжнародным аўтарытэтам валадар, сцвярджаецца погляд на ВКЛ як на галоўны цэнтр аб’яднання ўсходнееўрапейскіх земляў.
“Клецкая бітва 1506 г.” — словы Мацея Стрыйкоўскага (1582), музыка народная. Песня апявадае пра слаўную бітву з татарамі пад Клецкам.
“Рыцарства ўсё сышлося” — урывак з рыцарскай паэмы 1585 г. Андрэя Рымшы (назва аповесці — “Dziesięćroczna powieść wojennych spraw… Krysztofa Radziwiła…”) Гэтая паэма прысвечана дыверсійна-экспедыцыйнай выправе войска ВКЛ углыб Масковіі ў 1580 г.
“Песнь Монаршэ Вечнэму” — баявы псальм войска ВКЛ. Словы Андрэя Рымшы, музыка з нотнага зборніка “Piesni Chwal Boskich” Яна Зарэмбы 1558 г. Псальм “Песнь Монаршэ Вечнэму” спяваўся войскам ВКЛ на баявым маршы ў 1580 г.
“Ў каралеўскім войску” — народная беларуская песня. Паслужыла першакрыніцай для песні ў гонар караля Стэфана Баторыя. У змененым выглядзе вядома пад назвай “Стэфан-ваявода” і распаўсюдзілася на Украіне, Малдавіі і Чэхіі.
“Прысвячэнне рыцару А.Рымшу” — панегірычны твор 1585 г. Гэты верш-прысвячэнне Я.Козака надрукаваны сярод тытулаў “Дзесяцігадовай аповесці” А.Рымшы (1585 г.) з подпісам “Аўтару шчыры сябра”.
“Рэвель” — панегірычны твор 1614 г. Словы Саламона Рысінскага са зборніка паэзіі “Epitome”. Верш “Рэвель” апісвае сустрэчу ў Таліне (Рэвель — старая назва Таліна) караля швецкага Карла, цара маскоўскага Івана, караля польскага Жыгімонта (Сігізмундуса) і літоўскага князя Радзівіла.
“Песнь а Будзіне” — вайсковая песня 1686 г. Будзінская бітва адбылася ў Венгрыі ў 1676 г. Будзін — беларуская назва адной з частак сучаснага Будапешта, які раней складаўся з 2 гарадоў — Буда і Пешт. У паходзе ўдзельнічалі аўстрыйскія, чэшскія, польскія войскі і войска ВКЛ.
“Спявалі ўланы” — народная балада 17-18 ст. Фальклорным метадам кантамінацыі ў тэксце складзены сюжэты і вобразы песняў “Спявалі ўланы”, “Як па нашых палях”, “Сын на вайну сабіраўся”, “У чыстым полі”, “Эх ты поле маё”.
“Рыцар Байда” — беларуская балада 16 ст. Фалькларыст А.Рыпінскі ў 19 ст. і сучасныя даследчыкі лічаць, што прататыпам рыцара Байды паслужыў гетман ВКЛ Дзмітры Вішнявецкі.
Кантакт з гуртом: 6636879 Кантакт з выдаўцом: 6490888
Палац Прафсаюзаў (ст.метро "Кастрычніцкая"), 18.00.Квіткі: пераход ст.метро "Я. Коласа" і іншыя кропкі грамадскіх распаўсюднікаў.
Лірніцкія песьні, развагі пра лірнікаў і пра колавую ліру можна пачуць у выкананьні:
Аляксандра Жукоўскага
Тодара Кашкурэвіча
Алеся Чумакова
Прагучаць псальмы, сіроцкія і гістарычныя песьні беларускіх лірнікаў "Юрья і Цмок", "Дарожка"," Цекла рэчка праз мястэчка", "Maryjo, Wilna obrono", "Рыцар збройны", "Рыцар Байда", "Шла да сірацінка", "Piesn do Matki Boskiej Ostrobramskiej", "Сьпявалі уланы" і іншыя.
Уваход вольны.
Лірнікі, старцы -- так называліся музыкі, якія вандравалі з ліраю і сьпявалі па весках, мястэчках, і гарадах Беларусі.Традыцыя старчаства бярэ пачатак яшчэ у дахрысьціянскія часы. Некалі старцамі і дзядамі называлі сьвятароў культаў, што ухвалялі гармонію зямлі і неба, чалавека і ягоны род. Такая традыцыя жыла доўга і лірнікі былі вельмі паважанымі гасьцямі.У кожнай хаце, нават самай беднай, заўседы быў запас ежы "на старцаву дольку". Пазьней, ужо з пашырэньнем хрысьціянства ні адзін вялікі духоўны пост, альбо царкоўнае сьвята, незалежна ад канфесіі не абыходзілася без лірніцкіх спеваў. Лірнікі як правіла сьпявалі пераважна духоўныя вершы ў пост, альбо гістарычныя балады,альбо сіроцкія песьні, часам сьпявалі жартоўныя песьні, гралі танцавальныя мелодыі.. Народ лічыў лірнікаў носьбітамі дабра і справядлівасьці. Граць на ліры навучаліся у спрактыкаваных майстроў-"дзядоў", альбо непасрэдна падчас вандраваньняў. Лірнікі былі асобнай прафесійнай групай музыкаў, пра што сьведчаць дакументы 17 стагодзьдзя, якія апісваюць нават цэлыя карпарацыі лірнікаў, такія вядомыя як, напрыклад, у Магілеве і Слуцку. Але сам інструмент, колавая ліра, альбо арганіструм, альбо лера, быў вядомыва Усходней Эўропе з 11 стагодзьдзя. І ня толькі ў вясковым асяродку, але і ў манастырах і ў магнацкіх палацах. Такія вядомыя кампазітары, як В.А.Моцарт, І.Гайдн, складалі адмыслова для гэтага інструмента творы. На Беларусі лірніцкая традыцыя не была перапынена і яшчэ ў 1945-46 гадах можна было сустрэць сапраўднага лірніка. Ліра сфармавала вельмі цікавы жанр. Які неадемна зьвязаны з нашае нацыянальнае музычнае культурай.
рюнвальдская битва - 2010
План мероприятий, посвящённых празднованию 600-летней годовщины битвы при Грюнвальде. Регистрация участников будет проходить с 15 января по 15 марта.
II международный фестиваль по стрельбе из традиционного лука "Рубеж-2006"
ударскі Фэст
рэзентацыя новага альбома гурта "Стары Ольса"
Назва альбома "Гераiчны эпас. Спевы рыцараў і шляхты Вялікай Літвы".
iрнiкi